W województwie pomorskim zamieszkuje 2.2 miliona mieszkańców (5,7% ludności Polski, 8. miejsce w kraju), z czego 1,2 miliona przypada na Obszar Metropolitalny Zatoki Gdańskiej (OMZG). Powierzchnia województwa wynosi ponad 18 tys. kilometrów kwadratowych, co stanowi 6 procent powierzchni Polski.

Pomorskie jest obszarem zurbanizowanym, co oznacza, że 68,0% ludności mieszka w miastach; pod tym względem zajmuje 4. lokatę wśród innych województw. Gęstość zaludnienia jest niższa niż średnia krajowa (122) i wynosi 119 osób na 1 km². Według prognoz demograficznych w 2010 roku województwo pomorskie będzie jednym z czterech województw w kraju z dodatnim przyrostem naturalnym - 1,4% (przy - 0,8% średniej krajowej).

W skład województwa wchodzi 16 powiatów, 4 miasta na prawach powiatu i 123 gminy: 25 gmin miejskich, 17 - miejsko-wiejskich i 81 - wiejskich. Stolicą województwa jest Gdańsk (462 tys. mieszkańców), który wraz z Gdynią (253,5 tys. mieszkańców) i Sopotem (40 tys. mieszkańców) tworzy aglomerację trójmiejska. W północno-zachodniej części województwa zlokalizowany jest Słupsk (ok. 100 tys. mieszkańców) - trzeci ośrodek miejski o znaczeniu ponadregionalnym i dużej aktywności społeczno-gospodarczej.

Sieć osadnicza województwa pomorskiego ma układ węzłowo-pasmowy i jest mocno zróżnicowana. Przy niespełna 70% udziale ludności mieszkającej w miastach, około 40% zamieszkuje 8 miast aglomeracji trójmiejskiej (pod względem liczby ludności aglomeracja ta zajmuje 5. miejsce w kraju po aglomeracji warszawskiej, konurbacji katowickiej oraz aglomeracjach: krakowskiej i łódzkiej). Druga pod względem wielkości koncentracja ludności występuje w Słupsku.

Zaledwie w czterech pomorskich miastach poza Trójmiastem i Słupskiem liczba mieszkańców  przekracza 40 tys. (Tczew, Starogard Gdański, Rumia i Wejherowo). Bliskie tej liczby są: Chojnice, Lębork, Kwidzyn i Malbork.

Na obszarze województwa znajduje się 70 wsi z liczbą mieszkańców przekraczającą 1.000. Mieszka w nich 20% ludności wiejskiej województwa, z tego 15 wsi mieści się w przedziale 2-3 tys. mieszkańców, a 8 przekracza 3 tys. mieszkańców. Ludność dwóch największych wsi: Luzina i Sierakowic, zbliża się do 6 tys. mieszkańców, przewyższając pod tym względem 11 miast w województwie.

Stolica regionu, Gdańsk, jest znana w Europie i na świecie z uwagi na narodziny i wielki zryw Solidarności w sierpniu 1980 roku. Zryw, który stał się impulsem do demokratycznych przemian w Polsce i innych krajach Europy Środkowo-Wschodniej.

Głównym strategicznym celem rozwoju województwa pomorskiego jest wzmocnienie jego międzynarodowej pozycji jako ważnego centrum gospodarczego i węzła komunikacyjnego regionu południowego Bałtyku. Czynnikiem napędowym są inwestycje modernizujące układ transportowy, a także rozwój infrastruktury i wymiany międzynarodowej. W związku z tym istotne znaczenie ma budowa autostrady A-1, która połączy północ z południem Polski, zwiększając konkurencyjność portów w Gdańsku i Gdyni oraz otwierając przestrzeń dla rozwoju turystyki i lokalizacji wielu innych rodzajów działalności gospodarczej, zwłaszcza w dziedzinie nowych technologii.

Perspektywy rozwoju gospodarczego regionu upatruje się obecnie szczególnie w rozwoju takich dziedzin gospodarowania, jak: nowe technologie (ICT), przemysł paliwowy, spożywczy, maszynowy, meblowy, transport i usługi portowe, a także turystyka, która dzięki wyjątkowym walorom regionu może stać się kołem zamachowym całej gospodarki.

Szansę dynamicznego rozwoju województwa upatruje się w aktywizacji sektora różnorodnych usług oraz wspieraniu rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw. Województwo pomorskie pod względem liczby prywatnych przedsiębiorstw odniesionych do 1000 mieszkańców zajmuje wysokie, czwarte miejsce w kraju.

Ważnym zapleczem kształtowania polityki rozwoju regionu, zakładającej rozwój gospodarki opartej na wiedzy, jest liczba szkół wyższych. Do najbardziej znanych należą: Politechnika Gdańska o stuletniej tradycji, Uniwersytet Gdański, Akademia Medyczna i Akademia Morska. Ogólna liczba studentów korzystających z bazy szkolnictwa wyższego regionu szacowana jest na 65 tys. osób.

Dużym atutem województwa są jego walory krajobrazowe, bogate dziedzictwo kulturowe
i historyczne. W połączeniu z licznymi obszarami chronionej przyrody stwarzają one korzystne warunki rozwoju turystyki, szczególnie aktywnej turystyki ekologicznej i edukacyjnej. Coraz bardziej popularną formą oferty turystycznej staje się agroturystyka, pozwalająca jednocześnie na aktywizację części obszarów wiejskich.

Na północy województwa, wzdłuż wybrzeża morskiego, zlokalizowane są liczne miejscowości wypoczynkowe. Amatorzy sportów wodnych znajdują tutaj korzystne warunki dla spędzania wolnego czasu nad Bałtykiem, szczególnie na wodach Zatoki Puckiej i Zalewu Wiślanego, a także na rzekach i jeziorach Pojezierza Pomorskiego. Ich walory zwiększa urozmaicona rzeźba terenu, obfitująca w duże kompleksy leśne i przyciągająca turystów pieszych, rowerzystów, kajakarzy i żeglarzy.

Dzięki inwestycjom proekologicznym plaże nad Zatoką Gdańską oraz woda w zatoce stają się coraz bardziej czyste, stwarzając korzystne warunki do wypoczynku. W regionie znajdują się dwa parki narodowe: Słowiński Park Narodowy z największą atrakcją - ruchomymi wydmami i Park Narodowy Borów Tucholskich - fragment jednego z największych kompleksów leśnych w Polsce.

Przez wieki Pomorze przyciągało z różnych stron świata przybyszów, którzy zostawiali po sobie liczne ślady w postaci licznych budowli, dzieł kultury, sztuki, świadectw pisanych. To tutaj po obecności zakonów rycerskich; krzyżaków, joannitów i templariuszy, pozostały warowne zamki z największą średniowieczną warownia Europy - zamkiem w Malborku, dawną stolicą państwa krzyżackiego. Na Żuławach i w dolinie Wisły pozostały pamiątki po przybyszach z Niderlandów, mennonitach.